Συμβουλευτική ζεύγους σε βίαιη σχέση;

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

 

 Η συμβουλευτική ζεύγους σε βίαιη σχέση μπορεί να παρομοιαστεί μόνο με την είσοδο σε ένα Λαβύρινθο. Μπαίνεις και δεν ξέρεις ούτε που βρίσκεσαι, ούτε πότε θα βγεις. Θύματα που ξεκίνησαν την συμβουλευτική ζεύγους/ θεραπεία ζεύγους, σε μία ύστατη προσπάθεια να σώσουν τον γάμο τους / την σχέση τους, την οικογένειά τους, σε κλειστές κυρίως κοινωνίες, κατέληξαν να «παλεύουν» όχι μόνο με την βία του συντρόφου τους, αλλά και με τις πολλαπλές ερμηνείες που προσέδιδαν στην κακοποιητική συμπεριφορά, δράστης και ειδικός μαζί.

 

Θύμα σωματικής και ψυχολογικής βίας, γιατρός στο επάγγελμα, αφού πέρασε την τελευταία πενταετία μέσα από ένα κυκεώνα συνεδριών οικογενειακής συμβουλευτικής και θεραπείας ζεύγους, προκειμένου να πείσει τον σύζυγό της, γιατρό επίσης, να σταματήσει τη βία που της ασκούσε, ακινητοποιήθηκε παντελώς μετά την «διάγνωση» του γιατρού - ψυχοθεραπευτή τους, που απεφάνθη ότι « δεν υπάρχει κακοποίηση μέσα στη σχέση, αλλά ένας σαδομαζοχισμός που τροφοδοτεί το γάμο και τον πάει σε περίεργα μονοπάτια…» και άλλα πολλά που δεν έχει νόημα να τα αναφέρω. Όταν η βία στράφηκε ευθέως και κατά των 2 ανήλικων παιδιών της, πλήττοντας την ψυχοσωματική υγεία του ενός, τότε η μητέρα αναζήτησε εξειδικευμένη βοήθεια και σταμάτησε τις κοινές συνεδρίες.

 

Το ανωτέρω μοτίβο παρατηρείται συνήθως στις μικρές πόλεις και στις κλειστές κοινωνίες. Ο δράστης, σχεδόν πάντα υψηλού μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου, εύκολα συμφωνεί ή ακόμα και προτείνει στο θύμα, συμβουλευτική ζεύγους προκειμένου να μην φύγει αυτό, να μην διαλυθεί η οικογένεια και απωλεσθεί το οικονομικό και κοινωνικό status του. Κάπως έτσι ξεκινάει η θεραπεία ζεύγους και συνεχίζονται οι κοινές συνεδρίες με τον ειδικό να "κουράρει" το δράστη και το θύμα μαζί.

 

Δυσβάσταχτο το έργο, ομολογώ, του θεραπευτή και στην καλύτερη εκδοχή του: Να προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες ανάμεσα σε 2 πρόσωπα, όπου το ένα πιστεύει ότι έχει το δικαίωμα να ασκεί εξουσία και έλεγχο πάνω στο άλλο και εφόσον αυτό δεν συμμορφώνεται, ενίοτε να τρομοκρατεί και να βιαιοπραγεί σε αυτό. Γιατί υπάρχει και χειρότερη εκδοχή σε αυτή την ιστορία και την έχουμε δει αρκετές φορές. Ο ειδικός να μετέρχεται των χειριστικών τακτικών του δράστη λέγοντας στο θύμα « …να ξέρεις εγώ είμαι και θα είμαι με το μέρος σου, αλλά πρέπει και εσύ να κάνεις κάτι για να βοηθήσεις την αποκλιμάκωση της έντασης…».    

 

Ευτυχώς οι παραπάνω περιπτώσεις είναι μεμονωμένες. Οι περισσότεροι ειδικοί γνωρίζουν την δυναμική της βίας και πως αυτή λειτουργεί μέσα στη σχέση και δεν αναλαμβάνουν δράστη και θύμα μαζί σε κοινή συμβουλευτική, όταν ενημερώνονται ότι υπάρχει βία μέσα στη σχέση. 

 

Η κοινή συμβουλευτική έχει νόημα και όφελος όταν υπάρχουν προβλήματα μέσα στη σχέση. Η βία που ασκείται μέσα στο ζευγάρι, προέρχεται από την επιθυμία ενός προσώπου να θέσει υπό επιβολή και κυριαρχία το άλλο πρόσωπο. Και αυτή η επιθυμία, αυτή η συμπεριφορά δεν είναι πρόβλημα της σχέσης, δεν είναι πρόβλημα  του ζευγαριού. Είναι πρόβλημα του προσώπου που την ασκεί. Και το πρόσωπο αυτό, εάν θέλει να κάνει αλλαγές, εάν θέλει να κρατήσει την σχέση του, θα πρέπει πρώτα από όλα να αναλάβει τις ευθύνες των πράξεων του και να αλλάξει πραγματικά. Επίσης, εάν το επιθυμεί, μπορεί να ζητήσει βοήθεια και από έναν ειδικό. Αλλά μόνο του.  

 

 

 

 

 

Στεφανία Σουλή
Δικηγόρος
http://www.stefaniasouli.gr/prophil/

 

 





ΠΡΟΦΙΛ ΘΥΤΗ - ΘΥΜΑΤΟΣ
Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

 

Από έρευνες γνωρίζουμε ότι υπάρχουν κάποια κοινά και επαναλαμβανόμενα χαρακτηριστικά στη προσωπικότητα του ζευγαριού, που αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας.  

 

Προφίλ θύτη

           Έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση.

-          Πιστεύει στην παραδοσιακή υπεροχή των αντρών και στο στερεότυπο ανδρικό ρόλο μέσα στην οικογένεια.

-          Κατηγορεί άλλους για τις πράξεις του.

-          Παρουσιάζει έντονες δυσκολίες στο να επικοινωνεί λεκτικά τις σκέψεις και τα συναισθήματα του.

-          Zηλεύει παθολογικά.

-          Αδυνατεί να αποδεχτεί ότι βιώνει και άλλα συναισθήματα εκτός από τον θύμο και τον εκνευρισμό, επειδή πιστεύει ότι τέτοιου είδους συναισθήματα όπως λύπη και φόβος δεν ανταποκρίνονται στο προφίλ ενός πραγματικού άντρα.

-          Έχει έντονες αντιδράσεις κάτω από στρες. 

-          Έχει έλλειψη αυτοελέγχου ενώ αρνείται να μάθει τρόπους να διαχειρίζεται τον θυμό του.

-          Συχνά χρησιμοποιεί το σεξ σαν μια βίαιη πράξη για να αυξήσει την αυτοεκτίμηση και τον ανδρισμό του.

-          Δεν πιστεύει πως η βίαιη συμπεριφορά του θα έχει αρνητικές επιπτώσεις         

Προφίλ θύματος

-          Ελλιπής αυτό-εκτίμηση

-          Συχνά είναι εξαρτημένη ψυχολογικά, οικονομικά, κοινωνικά από τον σύντροφο/σύζυγο της.

-          Πιστεύει σε στερεοτυπικούς ρόλους των φύλων και νιώθει ενοχές αν αμφισβητήσει ή απομακρυνθεί από την πατριαρχική δομή.

-          Έχει ανεπτυγμένο αίσθημα ντροπής για όλα αυτά που της συμβαίνουν.

-          Η  γυναίκα θύμα μπορεί να διακατέχεται από έντονα αισθήματα ανικανότητας που περιγράφονται ως το φαινόμενο της «επίκτητης αδυναμίας» καθώς επίσης από φόβο, θυμό και απογοήτευση.

-          Συχνά θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο για την κακοποίηση που βιώνει και πολλές φορές παρατηρείται, ότι προστατεύει ή δικαιολογεί τον σύζυγος/σύντροφο για την βία συμπεριφορά του.

-          Σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό έως και 50% έχει βιώσει την κακοποίηση είτε άμεσα ως θύματα βίαιης συμπεριφοράς είτε έμμεσα ως μάρτυρες κακοποίησης της μητέρας τους.

Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι δυνατόν να διαφοροποιούνται τόσο στην συχνότητα όσο και στην ένταση της εμφάνισης τους, ανάλογα με τις γενικότερες και ειδικότερες συνθήκες μέσα στις οποίες καλούνται να λειτουργήσουν τόσο το θύμα όσο και ο θύτης.

Βασιλική Λιάφου

Επικεφαλής Επιστημονικής Ομάδας W.I.N. Hellas

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια







ΔΙΑΖΥΓΙΟ: ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ
Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Αλήθεια είναι, στο άκουσμά της και μόνο η λέξη διαζύγιο  προκαλεί στους περισσότερους, αναστάτωση, ταραχή ακόμα και πανικό.

Είτε είναι κοινή επιλογή, είτε όχι, ο χωρισμός είναι απώλεια και θα πονέσει και τις δύο πλευρές. Θα πονέσουν και τα παιδιά, εάν υπάρχουν.

Τα έντονα συναισθήματα που συνοδεύουν ένα διαζύγιο οδηγούν συχνά τους συζύγους σε λανθασμένες αποφάσεις και παρορμητικές κινήσεις,  με μόνο κίνητρο την επιθυμία για εκδίκηση ή για τιμωρία. Η αμφιθυμία να φερθώ πολιτισμένα ή να του δείξω εγώ, ενισχύεται και από την τάση των περισσοτέρων να συμβουλεύονται τους  φίλους τους και την οικογένεια.  Είναι σημαντικό να έχουμε ανθρώπους γύρω μας να μας αγαπάνε,  να μας στηρίζουνε αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν εμάς, να πάρουν αυτοί τις αποφάσεις για εμάς. Ειδικά στις περιπτώσεις που ο γάμος είναι ακόμα ζωντανός και υπάρχει ελπίδα για αλλαγή, ανασυγκρότηση και αναστήλωση είναι επιπόλαιο, παρακινδυνευμένο και αυτοκαταστροφικό  να βασιζόμαστε στις «καλοπροαίρετες» συμβουλές των φίλων και συγγενών.

«Δύο τα εναντιώτατα ευβουλία είναι: τάχος τε και οργήν»  έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και εννοούσαν ότι η βιασύνη και η οργή οδηγούν σε λήψη λανθασμένης απόφασης. Αντιθέτως η συναισθηματική ηρεμία και η διερευνητική θεώρηση και ανάλυση των γεγονότων αποτελούν  εγγύηση για τη λήψη ορθής απόφασης. Η βοήθεια του ειδικού είναι υπέρ-πολύτιμη αυτές τις δύσκολες στιγμές και η συμβουλευτική θα σε βοηθήσει  να δεις  τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.

Η συμβουλευτική θα σε βοηθήσει  να δεις τη θέση σου μέσα στο γάμο. Θα σε βοηθήσει να συνειδητοποιήσεις τα λάθη σου ή τις παραλείψεις σου και  να αναλάβεις το δικό σου μερίδιο ευθύνης. Θα σε βοηθήσει να κινητοποιηθείς και να πάρεις πρωτοβουλίες.  Όταν ο γάμος είναι ακόμα ζωντανός  πρέπει και επιβάλλεται να το παλέψεις.  

Η συμβουλευτική θα σε βοηθήσει να κατανοήσεις και να διεκδικήσεις τα δικαιώματά σου καθώς θα σου δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που έχεις και αφορούν νομικά ζητήματα που ανακύπτουν μετά τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης ή τη λύση του γάμου. 

Η συμβουλευτική θα σε βοηθήσει να προστατεύσεις καλύτερα τα παιδιά σου.

Η ομαδική συμβουλευτική (παρουσία συγγενικού σου  προσώπου) θα ενδυναμώσει τη σχέση σου με τους συγγενείς σου. 

Η συμβουλευτική θα σε βοηθήσει να έχεις καλύτερη και ουσιαστική επικοινωνία με την  άλλη πλευρά και θα ενισχύσει τις πιθανότητες, αν όχι μίας επανασύνδεσης, σίγουρα μίας συναινετικής και δίκαιης λύσης των θεμάτων. 

Στεφανία Σουλή

Δικηγόρος

 


ΠΑΙΔΙΑ & ΒΙΑ
Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Τα παιδιά, είτε βρίσκονται αναμεμιγμένα έμμεσα ως μάρτυρες, είτε άμεσα ως θύματα στις βιαιοπραγίες του θύτη, βιώνουν και πρόκειται να βιώσουν πλήθος αρνητικών συνεπειών στην περεταίρω εξέλιξη τους. Τα παιδιά πρέπει να επεξεργαστούν το γεγονός, όχι μόνο συναισθηματικά αλλά και διανοητικά.                                                                                               

Προσπαθώντας να βρουν εξηγήσεις, πολλές φορές θεωρούν ότι αυτά προκάλεσαν τις επιθέσεις του θύτη. Φορτώνονται με την ευθύνη της εντύπωσης ότι θα μπορούσαν με παρέμβαση τους να προλάβουν το βίαιο ξέσπασμα του θύτη. Για τον λόγο αυτό πολλές φορές ντρέπονται ή έχουν ενοχές και, προσπαθώντας να εξισορροπήσουν την κατάσταση, αναλαμβάνουν τεράστια ευθύνη για την οργάνωση της οικογενειακής ζωής, φροντίζοντας το σπίτι ή τα πιο μικρά αδέρφια.

Παραδόξως, πολλοί ενήλικες πιστεύουν ότι τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται την ενδοοικογενειακή βία. Αυτή η θέση πιθανόν να πηγάζει από την ελπίδα που τρέφουμε ότι τα παιδιά παραμένουν αμέτοχα και ανεπηρέαστα από αυτό το φαινόμενο. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν υπέπεσαν στην αντίληψη των παιδιών ούτε τα χτυπήματα, αλλά ούτε και οι φωνές επειδή δεν ήταν στον ίδιο χώρο, επειδή κοιμόντουσαν, ή επειδή είναι πολύ μικρά για να καταλάβουν. Στην πραγματικότητα τα παιδιά καταλαβαίνουν σχεδόν πάντα τους διαπληκτισμούς των γονιών τους, είτε βλέπουν τηλεόραση, είτε  έχουν πέσει για ύπνο.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους τα παιδιά αντιλαμβάνονται την κακοποίηση της μητέρας τους:

1. Βλέπουν
- Τον πατέρα να χτυπάει την μητέρα.
- Τον πατέρα ή και την μητέρα να πετούν ή να σπάνε πράγματα μέσα στο σπίτι.
- Την μητέρα να είναι τραυματισμένη και να μην μπορεί να προστατέψει ούτε τον εαυτό της, αλλά ούτε και τα παιδιά της.

2. Ακούν
- Τον πατέρα να φωνάζει, να βρίζει και να εξευτελίζει την μητέρα και να απειλεί πως θα την σκοτώσει.
- Την μητέρα να φωνάζει, να κλαίει, να παρακαλάει ή να βρίζει και να επιτίθεται στον πατέρα.
- Μέσα από την σιωπή της, την αδυναμία της μητέρας να αντιδράσει.

3. Νιώθουν
- Τον θυμό του πατέρα, τον φόβο της μητέρας και τον φόβο που έχουν τα μικρότερα σε ηλικία αδέρφια.
- Τον δικό τους φόβο και την δική της αδυναμία.

4. Σκέπτονται
- Θα την σκοτώσει, πρέπει να την βοηθήσω.
- Πρέπει να προστατέψω τα μικρότερα αδέρφια.
- Θα με χτυπήσει, θα μας σκοτώσει όλους.
- Αυτή φταίει, όλο του αντιμιλάει.
- Την λυπάμαι, την αγαπάω.
- Δεν θέλω να φύγει ο μπαμπάς.
- Ας τα βρουν μεταξύ τους, εμένα δεν με αφορούν όλα αυτά.
- Είμαι ασήμαντος/η, κανείς δεν ενδιαφέρεται για μένα και τους φόβους μου.
- Η μαμά δεν θα μπορέσει να με προστατέψει ποτέ.

Συμπερασματικά δ ιαπιστώνουμε ότι η σχέση απέναντι και στους δυο γονείς είναι διαταραγμένη, εξαιτίας του γεγονότος, ότι κανείς τους δεν είναι διαθέσιμος. Τα παιδιά συχνά νιώθουν ανάμικτα συναισθήματα όπως συμπόνια, θυμό και απογοήτευση για την μητέρα που δεν μπορεί να σταματήσει την βία του πατέρα, ενώ για εκείνον αντίστοιχα, νιώθουν φόβο αλλά και ταυτόχρονα αγάπη και την επιθυμία να "γίνουν όλα καλά".
......    
Ποιές συνέπειες έχει η ενδοοικογενειακή βία για τα παιδιά;
Οι αρνητικές συνέπειες στη σωματική, νοητική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών είναι πολύπλευρες.
Μπορεί να εκδηλώνονται μέσα απ
ό διαταραχές του ύπνου, μαθησιακά προβλήματα, επιθετικότητα, φοβίες, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ευαισθησία για συγκεκριμένες παθήσεις. Τακτικά δε, παρατηρούνται παλινδρομήσεις στην ανάπτυξη των παιδιών.


Στην περίπτωση που η μητέρα μετακομίσει με τα παιδιά, είτε σε ξενώνα, είτε σε άλλο σπίτι, τα παιδιά έχουν να υποστούν το γεγονός ότι η ζωή τους αλλάζει δραματικά. Δεν βλέπουν τον πατέρα, πολλές φορές αλλάζουν σχολείο ή παιδικό σταθμό και χάνουν τους φίλους από το παλιό γνώριμο τους περιβάλλον, τα αγαπημένα τους παιχνίδια, ή εξωσχολικές δραστηριότητες. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων καλούνται να συνεχίσουν την ζωή τους με πολύ λιγότερα χρήματα.




Εξαιτίας της οικονομικής δυσχέρειας η μητέρα είναι αναγκασμένη να εργάζεται, ενώ στο παρελθόν δεν εργαζόταν, ή εργάζεται περισσότερες ώρες από ότι στο παρελθόν, με άμεση συνέπεια για τα παιδιά όχι απλώς να ζουν πλέον μακριά από τον πατέρα τους, αλλά να βλέπουν και πολύ λιγότερο την μητέρα τους. Ως αποτέλεσμα αυτών των νέων συνθηκών τα παιδιά , στο στάδιο προσαρμογής σε όλες αυτές τις αλλαγές, νιώθουν μόνα και εγκαταλελειμμένα.

Μακροπρόθεσμες συνέπειες της βίας στα παιδιά
Έρευνες σε παιδιά και εφήβους έχουν δείξει, πόσο γρήγορα "μαθαίνεται" η βία. Ανεξάρτητα εάν είναι απλώς θεατές, ή θύματα, βλέπουν ότι επικρατεί το λεγόμενο "δίκαιο του ισχυρού". Θεωρούν φυσιολογικό να επιλύονται οι διαφωνίες μέσω της βίας και εάν τα παιδιά δεν έχουν την δυνατότητα να γνωρίσουν άλλους εποικοδομητικούς τρόπους για να διευθετούν τις συγκρούσεις τους, τότε τους μένει η βία ως η μόνη επιλογή.

Σχετικά με τον τρόπο αντίδρασης αγοριών και κοριτσιών απέναντι στην κακοποίηση, έχουν παρατηρηθεί οι εξής διαφορές: Τα αγόρια έχουν την τάση να ταυτίζονται με τον βίαιο πατέρα, ενώ αντίστοιχα τα κορίτσια ταυτίζονται με την υποκείμενη μητέρα. Έτσι, τα αγόρια μαθαίνουν τη βίαιη συμπεριφορά στην σχέση με το άλλο φύλο. Εάν διαπιστώσουν στην συνέχεια, ότι αυτό το μοντέλο συμπεριφοράς έχει επιτυχία, τότε το υιοθετούνε.

Αντίστοιχα, εάν τα κορίτσια βιώνουν την ανοχή της βίας από την μητέρα, υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρήσουν, ότι θα πρέπει σε ανάλογες περιπτώσεις να υποκύπτουν. Έτσι λοιπόν έχουμε μεταφέρει με τεράστια επιτυχία τη βία στην επόμενη γενιά...

Βασιλική Λιάφου
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
Υπεύθυνη επιστημονικής ομάδας W.I.N. HELLAS







Copyright © 2012 W.I.N. Hellas. All rights reserved.
Δήμος Αθηναίων
Politics Global
BCA College
Daughters of Penelope